|
Nationale Longitudinale Studie naar Horen (NL-SH)
Resultaten
Resultaten artikel 2: De relatie tussen gehoor en herstelbehoefte. In het tweede artikel over het NL-SH onderzoek richten we ons op slechthorendheid en werk en
dan vooral op de vermoeidheid na het werk. Sommigen zullen misschien zeggen: “Waarom moet
je daar nog naar kijken; het is toch zo dat slechthorenden veel vermoeider zijn
na een dag werken?”. Maar eigenlijk is dit nooit goed onderzocht. Iedere Net als in ons eerste artikel, hebben we de score op de hoortest gebruikt als maat voor het gehoor in ons tweede artikel. De belangrijkste onderzoeksvraag was: is de mate van herstelbehoefte groter naarmate mensen meer moeite hebben met horen? Om hier een antwoord op te kunnen geven hebben we de score op de hoortest gerelateerd aan de herstelbehoefte. De resultaten laten inderdaad een duidelijke relatie zien. De behoefte tot herstel is namelijk groter naarmate de score op de hoortest slechter is. Ook neemt de kans dat de herstelbehoefte in de risicocategorie valt toe naarmate iemand minder goed hoort. Dit zijn volgens ons belangrijke resultaten. Bij slechthorende werknemers kan het vroegtijdig signaleren van een (te) hoge herstelbehoefte bijvoorbeeld helpen om tijdig maatregelen te nemen. Bijvoorbeeld regelmatig even kort pauzeren of niet te lang vergaderen. Op die manier kan men met vrij simpele maatregelen voorkomen dat er psychische klachten ontstaan of kan zelfs worden voorkomen dat mensen uitvallen op het werk. De resultaten kunnen ook betekenisvol zijn voor bijvoorbeeld leidinggevenden en bedrijfartsen. Wanneer een grote behoefte tot herstel wordt vastgesteld, kan slechthorendheid de onderliggende oorzaak zijn. Vaak wordt dat niet onderkend of wordt daar simpelweg niet (tijdig) aan gedacht.
Resultaten artikel 1: Relatie tussen gehoor en psychosociale gezondheid. Hebben mensen die slechter horen meer stress? En hoe zit dat met hun eenzaamheid, depressiviteit, somatisatie[1], angst en zelfredzaamheid? Dit zijn de vragen die aan de orde zijn gekomen in het eerste artikel. Om een antwoord te kunnen geven hebben we de score van de hoortest gerelateerd aan de hierboven genoemde variabelen voor de psychosociale gezondheid. Uit de analyses blijkt dat er inderdaad een relatie is tussen het gehoor en een aantal van de psychosociale variabelen. Naarmate mensen een slechtere score op de hoortest hebben, hebben ze ook een hogere score voor stress op de vragenlijst. Hetzelfde geldt voor somatisatie. Ook is de kans groter dan iemand erg of heel erg eenzaam is naarmate de score op de hoortest slechter is. De kans op verhoogde of sterk verhoogde depressieve gevoelens neemt dan ook toe. Daar komt nog bij dat de relaties niet voor iedere leeftijdsgroep gelijk zijn. Zo speelt eenzaamheid bijvoorbeeld vooral een rol in leeftijdsgroep van 18 tot 30 jaar. Let op: het is natuurlijk niet zo dat iedereen die niet goed hoort eenzaam, depressief of gestresst is. De kans dat iemand last krijgt van bijvoorbeeld depressieve gevoelens of eenzaamheid neemt alleen wel een beetje toe naarmate iemand slechter hoort. Dit is een belangrijk resultaat en geeft aan dat wanneer iemand slechthorend is er niet alleen gelet moet worden op het aanmeten van een hoortoestel. Het is zeker ook belangrijk dat er aandacht wordt besteed aan (het voorkomen van) psychosociale problemen. De resultaten van dit eerste artikel zijn ook gepresenteerd op een bijeenkomst van de Nederlandse Vereniging voor Audiologie en de KNO vereniging. Op onze website kunt u deze presentatie en de bijbehorende samenvatting bekijken. De resultaten van het eerste artikel zijn eerder in 2008 gepresenteerd op een bijeenkomst van de Nederlandse Vereniging voor Audiologie en een bijeenkomst van de KNO vereniging. U kunt de presentatie KNO/NVA hier downloaden.
Resultaten hoortest.Voordat u zich heeft ingeschreven voor ons onderzoek heeft u eerst de hoortest gedaan via internet. De resultaten van die hoortest hebben wij gebruikt voor ons onderzoek. In de grafiek hieronder ziet u hoe de deelnemers scoren op de hoortest. Op de verticale as staat het aantal deelnemers, op de horizontale as staat de score van de hoortest. De dikke gestippelde lijnen in de grafiek geven de grenzen aan van de verschillende categorieën van de hoortest. U kunt namelijk een goede, een onvoldoende, of een slechte score hebben gehad op de hoortest. In totaal staan er 1511 deelnemers in de grafiek. Van deze 1511 scoren er 769 goed, dat zijn de mensen links in de grafiek. Tussen de stippellijnen staan de mensen die onvoldoende scoren op de hoortest, dat zijn er 343. Helemaal rechts zijn degenen te zien die slecht scoren: in totaal zijn dat 399 van de 1511 deelnemers. De gemiddelde score van alle deelnemers samen is -4.3dB, dat valt dus in het gebied onvoldoende. In het kort: Wist u dat… …Er 1079 mensen zijn die minstens 2 van de 7 herhaalvragenlijsten over zorggebruik en werk hebben ingevuld. Deze vragenlijsten zijn in 2006 maandelijks toegestuurd aan de toenmalige deelnemers. …van de 1577 deelnemers die de vragenlijst hebben teruggestuurd in totaal 989 een betaalde baan hebben? Van de 573 mannen werken er 373. Van de 1004 vrouwen werken er 616. Zij werken samen gemiddeld 31 uur in de week. …we van 1511 deelnemers gegevens hebben over de psychosociale gezondheid? 546 daarvan zijn man en 965 zijn vrouw. De gemiddelde leeftijd is 46 jaar en er wordt gemiddeld “onvoldoende” gescoord op de hoortest.
[1]Somatisatie: Hierbij komt een breed scala aan lichamelijke klachten aan bod. Deze klachten kunnen door lichamelijke ziekten en aandoeningen worden veroorzaakt, maar vaak is er geen duidelijke lichamelijke oorzaak en kunnen ze worden beschouwd als spanningsklachten. Somatisatie kan beschouwd worden als een normale reactie op stress, met een belangrijke signaalfunctie. Als de klachten erg op de voorgrond treden, kan dit tot ongerustheid over de lichamelijke gezondheid leiden, die op zijn beurt weer kan leiden tot een verhoogde aandacht voor lichamelijke sensaties waardoor de klachten sterker worden ervaren en ook verschijnselen worden opgemerkt die onder normale omstandigheden onder de waarnemingsdrempel zouden blijven. Zo kan somatisatie aanleiding geven tot 'somatische fixatie'. |
en die
werkt zal wel eens moe zijn na een werkdag en heeft dan tijd nodig om van die
vermoeidheid te herstellen. Dat is op zich geen
probleem, maar wanneer dit vaak gebeurt en er onvoldoende tijd is om te
herstellen van de vermoeidheid kunnen er op den duur gezondheidsklachten
ontstaan. In ons onderzoek hebben we de (psychische) vermoeidheid gemeten met
een maat die de herstelbehoefte wordt
genoemd. Deze geeft aan in welke mate mensen problemen ervaren met het herstel
van de geleverde inspanningen op het werk. Een voorbeeld van een vraag is: “Na
het avondeten voel ik me meestal nog vrij fit”. Hoe hoger de herstelbehoefte
is, hoe meer vermoeidheidsverschijnselen er zijn. Het is zelfs zo dat een
herstelbehoefte boven een bepaalde waarde, een risicocategorie vormt. Mensen
met een herstelbehoefte in deze risicocategorie zouden een grotere kans hebben
op het ontwikkelen van psychische gezondheidsklachten. Ook schijnt de kans op verzuim
groter te zijn bij een hoge herstelbehoefte.